2026 Tijdelijk waarnemen

Profiel en functie
Ik heb 3 maanden gewerkt als basisarts in Davos van maart 2026 t/m juni 2026. Inmiddels ben ik weer in Nederland aan het werk als arts in opleiding tot medisch specialist (anesthesioloog) in het UMCG.

Naam Michelle Steller

Leeftijd 27

Hoe kwam je erbij om te gaan werken in het NAD?
Ik kwam toevallig een vacature tegen op LinkedIn waarin werd vermeld dat het NAD op zoek was naar een tijdelijke waarnemer, en het mocht ook een basisarts zijn. Dat leek mij heel interessant en leuk dus toen heb ik contact opgenomen met Marieke en zo is het balletje gaan rollen!

Wat is jouw indruk van het NAD?
Het is een kleinschalig centrum waar unieke zorg wordt geleverd: het hele team staat echt in voor het revalidatietraject van de patiënten en er wordt heel erg individueel gekeken naar hoe elke patiënt het beste geholpen kan worden. Plannen worden ook continue bijgesteld op basis van bevindingen tijdens de opname. Dat vond ik mooi en leerzaam om mee te maken. Doordat het een kleinschalige kliniek is en patiënten meerdere weken opgenomen zijn, is de sfeer in het NAD heel anders dan in een groot ziekenhuis: de lijntjes zijn duidelijk korter en je hebt meer tijd om een band op te bouwen met je patiënten en het beloop van de behandeling te zien.

Wat was jouw indruk van het werk als basisarts in het NAD?
Het was echt leuk. Het team is dus kleinschalig en goed op elkaar ingespeeld. Het is erg multidisciplinair werken waarbij, zoals gezegd, de lijntjes kort waren. Je begint de dag altijd samen waardoor iedereen ook direct op de hoogte is van eventuele bijzonderheden. Daarnaast zijn er gedurende de week meerdere MDO’s waar elke discipline aan bod komt en veel met elkaar overlegd wordt over plannen en beleid.

Verder kan ik over het werk als basisarts zeggen dat het heel erg leerzaam en interessant was. Het was snel mogelijk om mijn eigen werkload uit te bouwen, bijvoorbeeld door veel zelf spreekuren te draaien en complexe patiëntcasussen in het MDO in te brengen, en daarbij kreeg ik op gepaste wijze meer verantwoordelijkheid. Dat wil zeggen: het was mogelijk om snel zelf te leren en toe te passen in het werk maar als ik twijfelde was een mogelijkheid tot overleg en supervisie altijd direct beschikbaar. Het was heel fijn om longartsen Marieke Drijver en Rolf Wolters als directe supervisoren te hebben, je merkt dat ze veel passie hebben voor het werk wat ze doen en ze nemen je er graag in mee. Ze nemen de tijd om je veel te leren en je kan ze altijd vragen stellen, beide zijn zij ontzettend fijne collega’s en laagdrempelig benaderbaar. Dat geldt overigens niet alleen voor de longartsen, maar ook voor de rest van het team: onder andere GZ-psychologen, verpleegkundigen, fysiotherapeuten, bewegingsagogen, PMT, MMW en diëtisten. Daarmee heb ik dus ontzettend veel geleerd over de longgeneeskunde en dan met name over de zorg voor patiënten met ernstig of moeilijk behandelbaar astma. Maar patiënten zitten 8 weken opgenomen, dus er gebeurt meer dan alleen dat. Denk aan allergische reacties, sportblessures, huidaandoeningen, KNO-problemen, psychische problemen, hersenschuddingen, botbreuken, chronische pijnklachten, etc. Ook voor artsen die geïnteresseerd zijn in andere disciplines (bijvoorbeeld huisartsgeneeskunde, spoedeisendegeneeskunde, interne, psychiatrie, leefstijlgeneeskunde, sportgeneeskunde, etc.) is werken in het NAD dus absoluut interessant.

Ten slotte leer je het team snel kennen, en is het ook goed mogelijk om buiten werktijd allerlei leuke dingen met elkaar te doen als je dat wil! Zelf ben ik bijvoorbeeld veel samen met anderen de bergen in gegaan: wandelen, skiën, mountainbiken, etc. We hebben ook als team meegedaan aan een trailrun, dit was erg gaaf! Daarnaast was het ook gezellig om avonden te BBQ’en samen of bijvoorbeeld een keer naar een ijshockeywedstrijd van HCD te gaan.

Wat merkte je aan de doelgroep/patiënten die een behandeling in het NAD ondergaat? + Vaak speelt er meer mee dan ‘alleen’ een medische aandoening, hoe vind je dat?
Klopt, dit maakte het werk uitdagend. Er waren bijvoorbeeld patiënten die fysieke comorbiditeiten hadden. Soms (deels) gerelateerd aan astma zoals KNO-klachten of eczeem. Maar soms ook ongerelateerd, zoals schildklieraandoeningen of hartziektes. Aangezien patiënten 8 weken in het NAD verbleven was het belangrijk dat zij goed voorbereid bij ons kwamen en dat er ook aandacht was voor deze comorbiditeiten gedurende de opname. Daarnaast waren er ook patiënten die bekend zijn met niet-somatische klachten zoals bijvoorbeeld psychosociale klachten of chronische pijnklachten. Hiervoor was veel aandacht in het team, en deze klachten werden in het behandelplan meegenomen van de patiënten. Alle relevante klachten (en ook de daaraan verbonden treatable traits) werden in kaart gebracht en als er tijdens de opname iets veranderde aan de klachtenpatronen, dan werd daar ook aandacht aan besteedt en gingen patiënt en behandelteam daar samen mee aan de slag. Dit maakte het werk dynamisch en benadrukte ook nog maar eens hoe belangrijk het multidisciplinaire aspect van het team in het NAD was.

Is er een casus is je altijd bijgebleven? + Wat is wat jou betreft de toegevoegde waarde van een klinische longrevalidatie in het hooggebergte?
Ja, er is mij een casus bijgebleven (meerdere eigenlijk) en die casussen hebben ook te maken met de toegevoegde waarde van longrevalidatie op hoogte.

Wat is de toegevoegde waarde van werken in het hooggebergte?
Naast dat het werk leuk en interessant was vond ik het wonen in de bergen ook echt geweldig. Ik heb genoten van de natuur en de omgeving. Veel bewegen hoorde bij het dagelijks leven in Davos en dat was heel fijn. Verder waren er ook veel leuke en avontuurlijke dingen te doen in de bergen daar, voor ieder wat wils!

Heb je nog iets anders wat je mensen wil meegeven over het NAD, Davos, de omgeving, de collega’s, het werk, de stage, de casussen, de doelgroep etc.?
Vooral datgene wat ik al opgeschreven heb onder het kopje ‘wat was jouw indruk van het werk als basisarts in het NAD?’.